เรื่องที่ผู้ปกครองมักไม่ทันคิดคือ พอเด็กเริ่มเขียนโปรแกรม เขาจะเริ่มค้นหาวิธีแก้ปัญหาเอง ซึ่งพาไปสู่ฟอรัม เว็บดาวน์โหลด และชุมชนออนไลน์ที่พ่อแม่ไม่เคยเห็น
6 กติกาที่ควรตกลงตั้งแต่วันแรก
1. ไม่ใส่ข้อมูลจริงในโปรแกรมที่แชร์
เด็กชอบใส่ชื่อจริง โรงเรียน หรืออายุลงในเกมที่ตัวเองทำ แล้วส่งให้เพื่อน ควรสอนให้ใช้ชื่อเล่นแทนตั้งแต่โปรเจ็คแรก
2. ดาวน์โหลดจากแหล่งทางการเท่านั้น
โปรแกรมเมอร์ต้องติดตั้งเครื่องมือเยอะ ซึ่งเป็นช่องทางที่มัลแวร์ชอบใช้ ตกลงกันว่าก่อนติดตั้งอะไรต้องถามผู้ปกครองก่อนเสมอในช่วงปีแรก
3. ระวังโค้ดที่ลอกมาจากอินเทอร์เน็ต
โค้ดที่เจอในเว็บอาจมีคำสั่งที่ทำอันตรายกับเครื่อง สอนเด็กว่าถ้าอ่านไม่เข้าใจ อย่ารัน ให้ถามครูหรือพ่อแม่ก่อน
4. รหัสผ่านของบัญชีเรียนต้องไม่ซ้ำกับที่อื่น
เด็กมักใช้รหัสเดียวทุกที่ ถ้าที่ใดที่หนึ่งหลุด จะหลุดหมด
5. คนแปลกหน้าในฟอรัมคือคนแปลกหน้า
ชุมชนโปรแกรมเมอร์ส่วนใหญ่ใจดีมาก แต่กติกาเดียวกับชีวิตจริงยังใช้ได้ — ไม่นัดเจอ ไม่ให้ที่อยู่ ไม่ส่งรูปตัวเอง และถ้ามีใครขอสิ่งเหล่านี้ ให้บอกผู้ปกครองทันที
6. บอกได้เสมอโดยไม่โดนดุ
ข้อนี้สำคัญที่สุดในหกข้อ — ต้องทำให้เด็กมั่นใจว่าถ้าเผลอทำอะไรพลาด บอกพ่อแม่แล้วจะไม่ถูกยึดคอม เพราะเด็กที่กลัวถูกลงโทษจะปิดเรื่องไว้ ซึ่งอันตรายกว่าตัวความผิดพลาดเองมาก
กติกาที่เข้มงวดที่สุดไม่ได้ช่วยอะไร ถ้าเด็กไม่กล้าบอกเราเวลามีปัญหา
สิ่งที่ควรตั้งค่าไว้ในเครื่อง
- สร้างบัญชีผู้ใช้แยกสำหรับเด็ก ไม่ใช้บัญชีแอดมินของบ้าน
- เปิดการอัปเดตอัตโนมัติของระบบปฏิบัติการ
- ตั้งให้ต้องใส่รหัสผ่านผู้ปกครองก่อนติดตั้งโปรแกรม
เรื่องที่คนมักกังวลเกินจริง
ผู้ปกครองหลายท่านกลัวว่าลูกจะ "แฮก" อะไรสักอย่าง จากประสบการณ์ ครูพิมเจอกรณีแบบนั้นน้อยมาก สิ่งที่เจอบ่อยกว่าคือเด็กเผลอลบไฟล์ตัวเองหรือทำโค้ดที่ทำงานหนักจนเครื่องค้าง ซึ่งไม่อันตรายและเป็นบทเรียนที่ดี
สิ่งที่ควรกังวลจริง ๆ คือเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับโค้ดเลย — การใช้เวลาหน้าจอนานเกินไป และการพักผ่อนไม่พอ เราเขียนเรื่องนี้ไว้ใน โค้ดดิ้งนับเป็นเวลาหน้าจอไหม ค่ะ
